Rodzaje absencji
Absencja usprawiedliwiona to nieobecność z uznanego powodu, np. tytułu choroby potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim czy tytułu opieki nad chorym członkiem rodziny. Absencja nieusprawiedliwiona to nieobecność bez takiego powodu lub bez zawiadomienia pracodawcy, a jej konsekwencje określane są w przepisach prawa pracy i regulaminie pracy. Osobno analizuje się absencję chorobową, czyli nieobecność na podstawie zwolnienia lekarskiego (L4). Dzieli się ona ponadto na nieobecności krótkotrwałe i długotrwałe.
Absencja w praktyce firmy
HR mierzy absencję wskaźnikiem absencji i porównuje go między okresami lub działami. Więcej niż sama liczba absencji mówi ich struktura: przyczyny, długość i częstotliwość nieobecności. Jeśli w jednym z działów przybywa krótkich, powtarzających się zwolnień, może to być sygnał przeciążenia zespołu.
Według danych ZUS w 2025 roku z tytułu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania wystawiono 1,8 mln zaświadczeń lekarskich na 34,1 mln dni absencji chorobowej, czyli 7,9% wszystkich zaświadczeń i 14,1% dni absencji [1]. Wzrost absencji bywa jednym z sygnałów, przy których firmy rozważają wdrożenie programu wsparcia pracowników (Employee Assistance Program, EAP).
Absencja a prezenteizm
Prezenteizm to obecność w pracy pomimo choroby lub złego samopoczucia, przy obniżonej zdolności do wykonywania obowiązków. Statystyki absencji go nie obejmują, więc niski wskaźnik absencji nie musi oznaczać, że zespół jest w dobrej kondycji.
Jak obliczyć wskaźnik absencji?
Liczbę dni lub godzin nieobecności w danym okresie dzieli się przez liczbę dni lub godzin pracy z harmonogramu i mnoży przez 100%. Przy porównaniach warto trzymać się jednej metody.


